بهشت

اَلْجَنَّة
به معنای بهشت ، باغ سرسبز ، جایگاه نعمت و آرامش اخروی
در قرآن برای باغهای دنیوی یا وعده گاه نیکان و پارسایان در عالم آخرت بسیار آمده
از ریشه‌ی ج ن ن ، به معنای پوشیده بودن و پوشاندن

بزرگترين حسرتها، در روز قيامت، حسرت كسى است كه در نافرمانى خداوند، مالى گرد آورد و ديگرى آن را به ارث برد و در راه خداى سبحان انفاقش كرد، خداوند به‏ سبب اين مال او را داخل بهشت مى ‏كند و شخص اول را به سبب همان مال، وارد جهنم مى‏ گرداند

بزرگترین حسرتها، در روز قیامت، حسرت کسى است که در نافرمانى خداوند، مالى گرد آورد و دیگرى آن را به ارث برد و در راه خداى سبحان انفاقش کرد، خداوند به‏ سبب این مال او را داخل بهشت مى ‏کند و شخص اول را به سبب همان مال، وارد جهنم مى‏ گرداند


إِنَّ أَعْظَمَ اَلنَّاسِ حَسْرَةً يَوْمَ اَلْقِيمَةِ رَجُلٌ اِكْتَسَبَ مَالاً مِنْ غَيْرِ طَاعَةِ اَللَّهِ فَوَرَّثَهُ رَجُلاً أَنْفَقَهُ فِي طَاعَةِ اَللَّهِ فَدَخَلَ بِهِ اَلْجَنَّةَ وَ دَخَلَ اَلْأَوَّلُ اَلنَّارَ
حدیث : 3589

 • 

صفحه : 237
📑 توضیحات حدیث