عطایت را فراموش کن ؛ وعده ات را به یاد آر

در روابط اجتماعی ، بخشندگی بدون منت و پایبندی به تعهدات دو رکن اصلی اعتمادسازی هستند
اِنسَ رِفدَکَ اُذکُر وَعدَکَ
-
حدیث : 2249

غُرَرُ الحِکَم و دُرَرُ الکَلِم ، صفحه : 131
-

اگر به کسی چیزی بخشیدی یا عملی انجام دادی ، طوری رفتار کن که انگار فراموشش کرده‌ای . اما اگر به کسی وعده‌ای دادی ، حتماً به یاد داشته باش تا به آن عمل کنی

ترجمه کلمه به کلمه:

  • اِنسَ ← فراموش کن
  • رِفدَکَ ← بخشش / کمک / احسان تو (چیزی که به دیگری داده‌ای)
  • اُذکُر ← به یاد آور / به خاطر بسپار
  • وَعدَکَ ← وعده‌ات (قولی که داده‌ای)

این سخن حکیمانه به یک ادب اخلاقی و اجتماعی مهم نیز اشاره دارد :
وقتی به کسی کمکی کرده‌ای یا احسانی رسانده‌ای ، نباید دائم آن را به یاد خودت یا دیگران بیاوری و یا در عامیانه به رخ بکشی ، زیرا این کار باعث آزار طرف مقابل و از بین رفتن خُلوص نیت می‌شود . اما اگر به کسی وعده‌ای داده‌ای ( چه مالی ، چه کاری ، چه معنوی ) ، باید آن را همیشه به یاد داشته باشی و به موقع عمل کنی .

حدیث قبلی

پیروزى با دوراندیشى و دوراندیشى با تجربه به دست مى آید

حدیث بعدی

برادرت را در راه رسیدن به هدایت یاری کن

نظر خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *