ترجمه کلمه به کلمه :
- إِذَا : هرگاه ، زمانی که
- أَنْتَ : تو
- هَدَیْتَ : هدایت شدی ، راه یافتی
- لِقَصْدِکَ : به سوی قصد و هدفِ خود
- فَکُنْ : پس باش ، آنگاه باش
- أَخْشَعَ : فروتنتر ، خاشعتر
- مَا تَکُونُ : آنگاه که هستی ، تا حدّی که هستی
- لِرَبِّکَ : برای پروردگارت
هرگاه به سوی هدف خود هدایت شدی ، در برابر پروردگارت خاشعتر باش
خُشوع ، در اوج کامیابی
این حدیث شریف، پیوندی عمیق میان هدایت و خشوع برقرار میکند و به یکی از ظریفترین آفات سلوک دینی اشاره دارد : غفلت پس از هدایت
در بیان حدیث ، نخست به حالتی اشاره میشود که انسان به مقصد خود راه یافته و مسیر صحیح را تشخیص داده ؛ مرحلهای که معمولاً با احساس رضایت، اطمینان و حتی برتری همراه میشود. اما دقیقاً در همین نقطه، خطر کاهش فروتنی و سستی در ادب بندگی پدید میآید. ازاینرو ، امام علیه السلام میفرمایند : در همین هنگام ، بیش از هر زمان دیگر خاشع باش
واژه أَخْشَعَ (فروتنتر و خاشعتر) نشان میدهد که خشوع، حالتی ایستا نیست، بلکه باید شدت و عمق آن با رشد معنوی انسان افزایش یابد. هرچه انسان به هدایت نزدیکتر میشود، نیاز او به تواضع در برابر خداوند بیشتر است
شرح آقا جمال خوانساری ، جلد: ۳ ، صفحه : ۱۶۹
هرگاه به آنچه مقصود تو بوده رسانده شوی ، در برابر پروردگارت فروتنتر از همیشه باش؛ یعنی هرگاه به خواستهای که داشتهای برسی، در آن حال به شکرانه آن ، و برای دوام و افزایش آن ، خشوع و فروتنی خود را در پیشگاه خداوند متعال بیش از دیگر حالات افزون کن، نه اینکه مانند بیشتر مردم، تا زمانی که خواسته به دست نیامده، نهایت خضوع و خشوع را برای رسیدن به آن نشان دهی ، اما وقتی به آن دست یافتی ، فریفته و مغرور شوی و خضوع و خشوع را ترک کنی یا آن را کاهش دهی.
- درباره خُشوع در ویکی شیعه بیشتر بخوانید
