به پیامبر، حضرت محمد ﷺ به‌عنوان راه‌نما خشنود باش و او را پیشوای خود به سوی رستگاری قرار ده

راه نجات حقیقی، در پیروی از پیامبر اسلام ﷺ با رضایت قلبی و التزام عملی نهفته است

اِرْضَ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ رَايِداً وَ إِلَى اَلنَّجَاةِ قَائِداً
حدیث : 2430

 • 

صفحه : 144
به پیامبر، حضرت محمد ﷺ به‌عنوان راه‌نما خشنود باش و او را پیشوای خود به سوی رستگاری قرار ده

ترجمه کلمه به کلمه :

  • اِرْضَ : خشنود باش ، راضی شو
  • بِمُحَمَّدٍ : به (محمد ﷺ) ، به پیامبر حضرت محمد ﷺ
  • صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ : درود خدا بر او و خاندانش باد
  • رَایِداً : پیشاهنگ ، راه‌نما ، پیشرو ، راه گشا
  • وَ إِلَى اَلنَّجَاهِ : و به سوی رستگاری ، نجات
  • قَائِداً : رهبر ، هدایت‌کننده ، پیشوا

این حدیث شریف ، دعوتی روشن به رضایت آگاهانه از رهبری پیامبر اکرم ﷺ در مسیر زندگی است. واژهٔ اِرْضَ تنها به معنای پذیرش ظاهری نیست، بلکه نشان‌دهندهٔ اطمینان قلبی، انتخاب آگاهانه و خشنودی درونی از پیامبری است که خداوند او را برای هدایت بشر برگزیده است.

تعبیر رائداً بیانگر آن است که پیامبر اسلام حضرت محمد پیشاهنگ راه حق است؛ کسی که پیش از دیگران مسیر هدایت را پیموده و خطرها و گمراهی‌ها را شناخته است. این واژه نشان می‌دهد که هدایت نبوی، هدایتی آزموده، آگاهانه و همراه با بصیرت است.

به پیامبر، حضرت محمد ﷺ به‌عنوان راه‌نما خشنود باش و او را پیشوای خود به سوی رستگاری قرار ده

همچنین عبارت إلى النجاه قائداً جایگاه رهبری پیامبر اکرم ﷺ را در رساندن انسان به نجات نهایی آشکار می‌سازد. نجات در این‌جا مفهومی فراگیر دارد که هم رهایی از گمراهی‌های فکری و اخلاقی در دنیا را دربر می‌گیرد و هم سعادت و رستگاری اُخروی را.

راه نجات حقیقی، در پیروی از پیامبر اسلام ﷺ با رضایت قلبی و التزام عملی نهفته است؛ پیروی‌ای که انسان را در تمام ابعاد زندگی، به سوی کمال، آرامش و سعادت هدایت می‌کند.


شرح آقا جمال خوانساری

شرح آقا جمال خوانساری، جلد: ۲، صفحه: ۲۱۹

مقصود از این سخن آن است که انسان باید به پیامبر اکرم حضرت محمد ﷺ به‌عنوان راهنما و پیشوای خویش رضایت قلبی داشته باشد و او را رهبر خود در مسیر رسیدن به رستگاری بداند. رضایت در این‌جا به معنای خشنودی آگاهانه و پذیرش کامل هدایت پیامبر است، نه صرفاً اقرار زبانی.

واژهٔ رائد به کسی گفته می‌شود که در میان عرب‌های بادیه‌نشین، پیشاپیش قافله فرستاده می‌شد تا سرزمینی مناسب، دارای آب و چراگاه، بیابد و راه را برای دیگران هموار سازد. به‌کار رفتن این تعبیر در حدیث، بیانگر آن است که پیامبر اکرم ﷺ پیشاپیش انسان‌ها حرکت کرده و بهترین منزلگاه نجات را برای آنان برمی‌گزیند.

بر این اساس، معنا چنین می‌شود که انسان باید به این امر خشنود باشد که پیامبر ﷺ پیش‌روی او قرار گیرد و در راه نجات، واسطه و تکیه‌گاه او باشد. اگر انسان به آن حضرت توسل جوید و او را وسیلهٔ تقرب به خداوند قرار دهد، پیامبر اکرم ﷺ منزلگاهی نیکو برای او برمی‌گزیند و این نجات، هرچند از راه شفاعت باشد، به بهترین وجه تحقق خواهد یافت.

حدیث قبلی

بُردباری، همچون قبیله و پشتوانه است

حدیث بعدی

تحمّل، زینتِ رفاقت است

نظر خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *