احتکار، رذیلت است

احتکار تنها یک تخلف اقتصادی نیست، بلکه رفتاری است که ریشه در خودخواهی، حرص و بی‌اعتنایی به حقوق دیگران دارد

اَلاِحْتِكَارُ رَذِيلَةٌ
حدیث : 110

 • 

صفحه : 22
احتکار، رذیلت است

ترجمه کلمه به کلمه :

  • اَلاِحْتِکَارُ : احتکار ، حبس مال به طمع گران شدن
  • رَذِیلَهٌ : صفت پست ، خصلت ناپسند ، ویژگی اخلاقی زشت

فراتر از یک تخلف اقتصادی

این حدیث کوتاه اما پرمغز، با تعبیری روشن و صریح، جایگاه اخلاقی احتکار را تبیین می‌کند و آن را در شمار رذایل اخلاقی قرار می‌دهد. واژه رذیله در ادبیات اخلاق اسلامی به صفاتی اطلاق می‌شود که موجب سقوط معنوی انسان و اختلال در روابط سالم اجتماعی می‌گردد.

احتکار تنها یک تخلف اقتصادی نیست، بلکه رفتاری است که ریشه در خودخواهی، حرص و بی‌اعتنایی به حقوق دیگران دارد. محتکر با نگه‌داشتن کالاهای مورد نیاز مردم و ایجاد کمبود مصنوعی، جامعه را در تنگنا قرار می‌دهد و از فشار و نیاز عمومی برای سود شخصی بهره‌برداری می‌کند. از این‌رو، این عمل نه‌تنها با عدالت اجتماعی ناسازگار است، بلکه با روح تعاون، همدلی و مسئولیت‌پذیری انسانی نیز تعارض دارد.

این حدیث با قرار دادن احتکار در زمره رذایل اخلاقی، به این نکته توجه می‌دهد که مبارزه با احتکار صرفاً وظیفه قوانین و ساختارهای اقتصادی نیست، بلکه پیش از آن، نیازمند اصلاح نگرش و تهذیب اخلاق فردی است. جامعه‌ای که در آن فضایل اخلاقی جایگزین رذایل شود، از بسیاری از آسیب‌های اقتصادی و اجتماعی در امان خواهد بود.

احتکار، رذیلت است
حدیث قبلی

خداوندِ سبحان، حقوق بندگان خود را بر حقوق خویش مقدّم قرار داده؛ پس آن‌که حقوق بندگان خدا را به جای آورد، بسوى قيام بر اداى حقوق خدا می‌رود

حدیث بعدی

علم آدمی را بلندمرتبه سازد و حکمت، رشد او را پدید آورد

نظر خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *