کینه، انسان را فرسوده و نابود می‌سازد

ترجمه کلمه به کلمه :

• اَلْحِقْدُ : کینه ، کینه‌توزی
• یُذْرِی : می‌پراکند ، فرسوده می‌سازد ، از میان می‌برد ، می‌رُباید ، نابود می‌کند

دشمنِ آرامش و سلامت

این حدیث کوتاه و پرمعنی ، به یکی از خطرناک‌ترین آفات اخلاقی انسان اشاره دارد : کینه‌توزی امام علیه السّلام با تعبیر «یُذْرِی» نشان می‌دهد که کینه نه به‌صورت ناگهانی ، بلکه به‌تدریج و پیوسته جان و عمر انسان را می‌فرساید؛ همان‌گونه که باد، ذرات ریز را پراکنده و نابود می‌کند.

چنان‌که آقا جمال خوانساری توضیح می‌دهد، صاحب کینه همواره در اندیشهٔ انتقام و تلافی است. این اشتغال دائمی ذهن و دل، او را یا به ارتکاب اعمال نادرست و هلاکت‌آفرین می‌کشاند، یا ـ حتی اگر به عمل هم نینجامد ـ با غم، اندوه و سوز درونی، نیروی جان و آرامش روان او را تحلیل می‌برد. از این رو، کینه‌توزی نه‌تنها روابط انسانی را تباه می‌کند، بلکه پیش از همه، خودِ کینه‌ورز را قربانی می‌سازد.

در برخی نسخه‌ها، واژهٔ «یُذْرِی» به صورت «یَذْوِی» (با واو) نیز نقل شده
بر اساس این قرائت، معنای حدیث چنین می‌شود :

کینه، تن و بدن را پژمرده می‌سازد

این تفاوت قرائت، هرچند در لفظ است، اما هر دو معنا بر یک حقیقت مشترک دلالت دارند: اثر ویرانگر کینه بر جان و جسم انسان؛ خواه به صورت نابودی تدریجی، خواه به شکل پژمردگی و فرسودگی.

درباره حِقد در ویکی فقه بیشتر بخوانید