ترجمه کلمه به کلمه :
- اَلْحَرَامُ : آنچه حرام است
- سُحْتٌ : تباهی ، پلیدی ، مال حرام ، مالی که خوردنش حرام است
سُحت، ناپاکی و نابودی
در این حدیث کوتاه و پرمعنا ، امام علیه السّلام حقیقتی بنیادین را درباره ماهیتِ مالِ حرام بیان میفرمایند. واژهٔ «سُحت» در ادبیات دینی ، تنها به معنای مالِ غیرمشروع نیست ، بلکه به مال و درآمدی گفته میشود که منشأ فساد ، تباهی و بیبرکتی است و اثر آن ، انسان را از مسیر حق دور میسازد.
با این بیان ، حدیث هشدار میدهد که حرام تنها یک عنوان فقهی نیست ، بلکه حقیقتی تخریبکننده است؛ زیرا مال حرام در جان ، اخلاق ، خانواده و جامعه آثار سوء برجای میگذارد و انسان را از نورانیت قلب و توفیق الهی محروم میکند. هر درآمدی که از راهِ ظلم ، فریب ، رشوه ، کمفروشی ، تضییع حقوق دیگران یا هرگونه بیتقوایی به دست آید ، مشمول عنوان «سُحت» است.
این کلام نورانی دعوتی جدی به پاکیِ کسب و رعایت حلال و حرام است ؛ زیرا رزقِ حلال نیروبخش و پاککنندهٔ روح است ، اما رزقِ حرام موجب زوال برکت و سقوط معنوی انسان میشود.
درباره سُحت در ویکی فقه بیشتر بخوانید
