آنچه در پایان موجب پشیمانی می‌شود، باید از همان آغاز سبب حذر و پرهیز گردد

آنچه در پایان احتیاط به آن می‌رسید (مشخص شدن خطر) ، همان چیزی است که باید در آغازِ تصمیم‌گیری، الهام‌بخشِ حذر و دوری باشد

أَوَاخِرُ مَصَادِرِ اَلتَّوَقِّي أَوَائِلُ مَوَارِدِ اَلْحَذَرِ
حدیث : 1812

 • 

صفحه : 97

ترجمه کلمه به کلمه :

  • أَوَاخِرُ : پایان‌ها ، آخرها ، عاقبت‌ها
  • مَصَادِرِ : سرچشمه‌ها ، محل‌های صدور و آغاز ، جایگاه‌های خروج ، منابع
  • اَلتَّوَقِّی : احتیاط کردن ، دوری گزیدن ، پرهیز ، خودنگهداری
  • أَوَائِلُ : آغازها ، نخستین‌ها ، ابتداها
  • مَوَارِدِ : جایگاه‌های ورود ، محل‌های نزول
  • اَلْحَذَرِ : احتیاط ، ترسِ حاکی از هوشیاری ، ترس محتاطانه ، حذر ، محافظه‌کارى

این سخن حکیمانه بیان می‌کند که احتیاط حقیقی ، زمانی شکل می‌گیرد که انسان پایان کارها را پیشِ چشم داشته باشد. انسان دوراندیش کسی است که پیش از وارد شدن به یک عمل ، پیامدها ، مفاسد ، و نتایج احتمالی آن را در نظر می‌گیرد.

به بیان دیگر ، آنچه در پایان یک کار سبب پشیمانی یا آسیب می‌شود ، باید از همان آغاز ، مبدأ هشدار و نقطهٔ آغازِ حذر و دوری‌گزینی باشد. هرکس عاقبت امور را بسنجد ، پیش از گرفتار شدن ، راه درست را انتخاب کرده و از خطرات احتمالی فاصله می‌گیرد.

این حدیث شریف ، اهمیت تفکر پیش از عمل ، دوراندیشی و شناخت پیامدها را گوشزد می‌کند؛ زیرا کسی که پایان کار را می‌بیند ، از همان ابتدا در جادهٔ احتیاط قدم می‌گذارد و خود را از لغزش‌ها و ضررهای آینده حفظ می‌نماید.

آنچه در پایان موجب پشیمانی می‌شود، باید از همان آغاز سبب حذر و پرهیز گردد
حدیث قبلی

اگر ناگزیر از رقابت و پیشی گرفتن هستید، در برپا داشتن حدود الهی و امر به معروف با یکدیگر رقابت کنید

حدیث بعدی

اندک داشتن، بهتر از خوار شدن است

نظر خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *