مجادله در دین، یقین را تباه می‌سازد

مقصود از جدل در این‌جا ، بحث‌هایی بی‌ثمر و آمیخته با تعصّب و غلبه‌طلبی است؛ گفت‌وگویی که در آن حقیقت‌جویی کنار گذاشته می‌شود و هر طرف تلاش دارد تنها دیدگاه خود را تحمیل کند

اَلْجَدَلُ فِي اَلدِّينِ يُفْسِدُ اَلْيَقِينَ
حدیث : 1177

 • 

صفحه : 63
مجادله در دین، یقین را تباه می‌سازد

ترجمه کلمه به کلمه :

  • اَلْجَدَلُ : ستیزه‌جویی ، مجادله ، بحث بیهوده
  • فِی اَلدِّینِ : در دین
  • یُفْسِدُ : تباه می‌کند ، فاسد می‌سازد
  • اَلْیَقِینَ : یقین ، ایمان استوار

آسیب‌های ستیزه‌جویی در امور دینی

امیرالمؤمنین علی‌علیه‌السلام در این بیان نورانی هشدار می‌دهند که مجادله‌گری در امور دینی ، روح ایمان را آسیب‌پذیر می‌کند و یقین قلبی انسان را دچار تزلزل می‌سازد. مقصود از « جدل – مجادله » در این‌جا ، بحث‌هایی بی‌ثمر و آمیخته با تعصّب و غلبه‌طلبی است؛ گفت‌وگویی که در آن حقیقت‌جویی کنار گذاشته می‌شود و هر طرف تلاش دارد تنها دیدگاه خود را تحمیل کند.

در چنین بحث‌هایی ، توجه از اصل دین که هدایت ، اخلاق و آرامش معنوی است ، به حاشیه‌های بی‌اهمیت کشیده می‌شود . ادامه این روند ، نه‌تنها موجب روشنگری نمی‌گردد ، بلکه به تردید ، نزاع و دوری از حقیقت می‌انجامد.

مجادله در دین، یقین را تباه می‌سازد

بنابراین

این حدیث ما را به گفت‌وگویی حکیمانه و همراه با انصاف فرا می‌خواند ؛ بحثی که هدف آن شناخت حق باشد ، نه غلبه بر دیگران. ایمان حقیقی در فضایی رشد می‌کند که تواضع ، اخلاص و آرامش فکری بر آن حاکم باشد.

حدیث قبلی

کمر همت بستن و مهيّا شدن براى کوشش از خوشبختى‌ است

حدیث بعدی

بى‌تابى، نابودى و موجب هلاكت است

نظر خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *