ترجمه کلمه به کلمه :
- اَلْجُبْنُ : ترس ، بزدلی
- آفَهٌ : آسیب ، آفت ، بلایی زیانبار
- اَلْعَجْزُ : ناتوانی ، عاجز بودن
- سَخَافَهٌ : سبکی ، پَستی ، حماقت ، امر پوچ و بیارزش
در این بیان نورانی ، امیرالمؤمنین علی علیهالسلام دو رذیلت اخلاقی را یادآور میشوند که انسان را از مسیر رشد و تعالی بازمیدارد : ترس و عجز .
«جُبن» و ترسِ بیجا ، آفت شخصیت و مانع حرکت انسان در مسیر حق است . جامعهای که افراد آن گرفتار ترس باشند ، در برابر ظلم و انحراف ایستادگی نمیکند و در نهایت ارزشهای خود را از دست میدهد . از سوی دیگر ، «عجز» به معنای ناتوانی و ضعفِ اراده ، مایهٔ خواری و کوچکشدن انسان است ؛ زیرا فردِ عاجز نه توان بهرهگیری از فرصتها را دارد و نه میتواند مسئولیتهای الهی و انسانی خویش را به انجام رساند .
بر اساس آموزههای اسلامی ، مؤمن حقیقی باید شجاعت و توانمندی در عمل را در کنار عقلانیت و توکل به خداوند تقویت کند تا از این دو آسیب اخلاقی مصون بماند . این حدیث به خوبی بر این ارزشها تأکید میورزد . مؤمن راستین ، ترسو و ناتوان نیست ، بلکه با توکل بر خدا و با روحیهای قوی و ارادهای استوار ، در همه عرصههای زندگی گام برمیدارد .
- درباره جُبن در دانشنامهی اسلامی بیشتر بخوانید
