بنی اُمیه ، جُرعه‌ای از زندگانی لذیذى است که از روى حرص در برهه‌اى از زمان ، آن را می‌چشند و آنگاه یکباره آن را بیرون می‌افکنند

ترجمه کلمه به کلمه :

• هِیَ : آن است
• مَجَاجَهٌ : جرعه‌ای ، کمی
• مِنْ : از
• لَذِیذِ : لذیذ ، شیرین
• اَلْعَیْشِ : زندگی ، زیستن
• یَتَطَعَّمُونَهَا : آن را می‌چشند
• بُرْهَهً : برای مدتی کوتاه ، لحظه‌ای
• وَ یَلْفَظُونَهَا : و آن را بیرون می‌اندازند
• جُمْلَهً : یکباره ، تماماً

تفسیر تاریخی و سیاسی حکومت بنی امیه :

1. «هِیَ مَجَاجَهٌ مِنْ لَذِیذِ اَلْعَیْشِ» ( آن حکومت جرعه‌ای از زندگی لذیذ است ) :

• لذیذ العیش : در اینجا به معنای قدرت مطلق ، ثروت بی‌حد و حصر ، و بهره‌مندی از تمام خوشی‌های دنیا که به ناحق از بیت‌المال و غنیمت‌ها به دست آمده بود است . بنی‌امیه این قدرت و ثروت را برای خودشان “لذیذ” می‌دانستند و به آن چسبیده بودند .

2. «یَتَطَعَّمُونَهَا بُرْهَهً» ( آن را برای مدتی کوتاه می‌چشند ) :

• بُرْهَهً : این بخش اشاره به مدت زمان کوتاه حکومت آن‌ها (کمتر از یک قرن) در مقایسه با تاریخ طولانی اسلام دارد . این نشان می‌دهد که لذت قدرت برای آن‌ها بسیار کوتاه و ناپایدار بود . آن‌ها فرصت کوتاهی داشتند تا طعم این قدرت دنیوی را بچشند .

3. «وَ یَلْفَظُونَهَا جُمْلَهً» ( و یکباره آن را بیرون می‌اندازند ) :

• یَلْفِظُونَها : این مهم‌ترین بخش از این روایت است . “بیرون انداختن” کنایه از سقوط ناگهانی و خلع شدن کامل آن‌ها از قدرت است . سقوط بنی‌امیه در واقعه قیام عباسیان بسیار سریع و فراگیر بود ؛ به طوری که تقریباً تمام خاندان و حامیانشان نابود یا پراکنده شدند . این سقوط به مثابه تف کردن یک چیز ناگوار و ناخوشایند از دهان جامعه بود .

نتیجه‌گیری نهایی حکومت بنی امیه :

این عبارت یک پیشگویی کوبنده و یک حکم تاریخی است که ماهیت حکومت بنی‌امیه را به این شکل خلاصه می‌کند : حکومتی که بر پایه لذت‌جویی و قدرت‌طلبی بنا شد ، تنها برای مدت کوتاهی توانست طعم شیرین حکومت را بچشد و سرانجام ، به سرعت و به شکلی ناگوار ، از صحنه تاریخ حذف شد ؛ همان‌طور که انسان چیزی را که دوست ندارد از دهان بیرون می‌اندازد .

این دیدگاه ، حکومت آن‌ها را یک استثناء (و نه یک جریان اصلی) در تاریخ اسلام می‌بیند که با زور و لذت‌جویی برقرار شد و با نفرت و خلع کامل به پایان رسید .

• درباره بنی امیه در ویکی شیعه بیشتر بخوانید